Je wilt verbinding… maar je zenuwstelsel gelooft nog niet dat het veilig is
Waarom zoveel HSP-vrouwen afstand creëren terwijl ze juist intens verlangen naar nabijheid
Er zijn van die momenten waarop je precies weet wat je wilt… Je verlangt zo naar echte liefde. Nabijheid. Je wil zachtheid en verbinding en iemand die je écht ziet.
En tóch gebeurt er iets totaal anders in je lichaam zodra iemand dichterbij komt.
Ik zie het wekelijks bij de vrouwen die bij mij binnenkomen.
Ze zeggen: “Ik snap mezelf niet. Ik wil het zó graag… maar zodra het gebeurt, klap ik dicht.”
En dat is niet omdat ze geen verbinding willen met hun kinderen, partner of collega’s…
Het is omdat hun zenuwstelsel nog gelooft dat nabijheid gevaarlijk is.
Waarom verbinding zo ingewikkeld kan zijn voor HSP’s (ook als ze het wél willen)
Hoogsensitieve vrouwen hebben een nervous system dat dieper verwerkt, sneller signaleert en langer nodig heeft om terug tot rust te komen. Dit betekent dat ze subtiele signalen, micro-expressies en emotionele shifts in hun omgeving registreren vóórdat anderen ze zelf voelen.
Wanneer je opgroeit in een omgeving waarin veiligheid niet vanzelfsprekend was, een omgeving met veel afwijzing, onvoorspelbare ouders, emotionele onveiligheid, ruzies, miskenning, dan koppelt jouw zenuwstelsel nabijheid instinctief aan gevaar.
Niet bewust.
Niet rationeel.
Maar diep in je fysiologie.
En dát is waar de meeste vrouwen zichzelf verliezen: Je hoofd verlangt naar verbinding, maar je lijf doet het tegenovergestelde.
Hoe dat eruitziet in het echte leven
Wees eerlijk… herken je dit? (Of herken je het bij iemand in je omgeving? Wijs hem/haar dan op dit artikel, diegene zal zich door je gezien voelen ♡)
-
Je voelt diepe liefde voor mensen, maar zodra iemand te dichtbij komt, merk je dat je lichaam aanspant.
-
Je wilt open blijven, maar je trekt je terug, je wordt vlak, overprikkeld of geïrriteerd.
-
Je begint te zorgen in plaats van te ontvangen, een oeroud patroon om controle te behouden.
-
Je bevriest, voelt niets vanbinnen, of je hart lijkt even niet bereikbaar.
Niet omdat je het niet wíl, maar omdat je zenuwstelsel zegt:
“We kennen deze situatie niet als veilig. We houden afstand.”
Wat ik steeds weer zie in mijn praktijk
Een vrouw ligt op de behandeltafel. Ze vertelt me dat ze zó verlangt naar een liefdevolle relatie, bijvoorbeeld met haar kinderen, partner of vriendin, maar dat ze zich in echte nabijheid meteen afsluit.
Tijdens de holistische-lichaamsgerichte behandeling merk ik hoe haar buik strak staat, haar ademhaling hoog zit en haar middenrif nauwelijks beweegt tijdens zo’n verlangen naar verbinding; het lichaam vertelt het verhaal dat zij zelf allang niet meer bewust voelt.
Wanneer ik mijn handen op haar schouders leg, schieten haar spieren omhoog, ter zelfbescherming.
Niet omdat ze geen aanraking wil, maar omdat haar lichaam geleerd heeft dat nabijheid ooit pijn deed.
In het stiltewerk dat volgt, gebeurt er iets dat ik telkens opnieuw zo ontiegelijk indrukwekkend vind:
Zodra haar lijf eindelijk het signaal krijgt:
“Het is veilig.”
Zakt alles langzaam terug, pas dan kunnen we dieper terug, dieper het celgeheugen in, waar oude emoties liggen opgeslagen.
Dit is waar vrouwen beginnen te huilen. Niet van verdriet, maar van opluchting.
Hun lichaam voelt eindelijk wat hun hoofd al jaren weet:
Verbonden zijn mag wèl.
Ontvangen mag wèl.
Open blijven mag wèl.
De wetenschap bevestigt dit
Neurobiologische onderzoeken (Stephen Porges – Polyvagaaltheorie) laten zien dat:
-
Je lichaam altijd veiligheid boven liefde kiest.
-
Sociale verbinding alleen mogelijk is vanuit de ventrale vagus: de toestand van rust & openheid.
-
Als je systeem ooit leerde dat nabijheid gevaarlijk was, activeert het automatisch beschermingsmechanismen: fight, flight, freeze of fawn.
Je saboteert jezelf dus niet…. Je beschermt jezelf maar dan wel met oude strategieën die nu niet meer kloppen.
En dit is precies waar systemisch én lichaamsgericht werk samenkomen
Je hoeft niet te leren hoe je moet verbinden; lichaam moet leren dat verbinding veilig is.
Dat is iets dat geen cognitieve therapie je kan geven.
Geen boek of erover blijven praten; “je moet gewoon meer open staan”.
Het is lichaamswerk.
Zenuwstelselwerk.
Systemisch werk.
In mijn trajecten gebeurt er iets fundamenteels:
-
Je leert voelen wat van jou is; en wat je al jaren draagt voor anderen.
-
Je systeem leert grenzen die niet hard zijn, maar helder.
-
Je lijf herkent weer het gevoel van innerlijke rust dat nodig is om verbinding te kunnen ontvangen.
-
Je oude loyaliteiten laat je los, zodat je nieuwe verbindingen kunt toelaten.
Je gaat niet doen. Je gaat herinneren.
Je lichaam weet namelijk precies hoe verbinding voelt het is alleen kwijtgeraakt wat veilig was.
Dit werk verandert alles
Wanneer vrouwen hun plek weer innemen; systemisch, fysiek en vanuit innerlijke wijsheid dan zie ik iets magisch gebeuren:
-
Hun relaties worden warmer.
-
Ze durven meer nabijheid toe te laten.
-
Ze voelen weer plezier en vitaliteit.
-
Ze stoppen met overzorgend gedrag.
-
En hun lichaam ontspant op een manier die je alleen begrijpt als je het voelt.
En elke keer denk ik dan weer dankbaar dit; “Dit is waarom ik dit werk doe.”
Als jij terug wilt naar echte verbinding… dan is er ruimte voor jou
Vanuit mijn 3 Habitouch Transformatie Trajecten werk ik met vrouwen die klaar zijn om:
-
oude beschermingslagen los te laten
-
hun zenuwstelsel te reguleren
-
hun systemische plek terug in te nemen
-
en niet alleen te verlangen naar verbinding, maar haar eindelijk te kúnnen ontvangen
Als je voelt: “Dit ben ik… dit is mijn moment…”, weet dan dat je welkom bent.
Je hoeft het niet meer te dragen zoals je het altijd hebt gedragen.
Lees verder over hoogsensitiviteit op:
► Habitouch.nl/hoogsensitiviteit
►Onderzoek over HSP: Universiteit Leiden
Sanne Berlie als jouw holistisch, lichaamsgericht en trauma-bewuste therapeut
Als HSP coach en holistisch therapeut werk ik systemisch en lichaamsgericht: ik kijk niet alleen naar jouw symptomen, maar naar je levensritme, werkdruk en je familiesysteem maar ook hoe jouw lichaam die ervaring heeft opgeslagen.
Bij burn-out start ik met zachte contact-bouw, een intake waar we jouw HSP-behoeften in kaart brengen en vervolgens een traject met holistische / systemische massage, adem-ankers, natuurcoaching en systeemreflectie. Deze mix zorgt dat herstel duurzaam is en niet alleen een tijdelijke ontspanning.
Wil je voelen wat dit met je doet? Boek een intake of een losse sessie: Holistische massage bij Habitouch.
Liefdevol, diep en helder. Dat is Habitouch HSP coaching… waar jouw weg naar innerlijke rust begint.
Liefs, Sanne